loesjeMijn dochter heeft haar tweede blauwe brief te pakken. Een soort gele kaart die je krijgt als je je respectloos gedraagt in het contact naar de leerkracht. “…Ik vroeg alleen maar aan de juf of ze wel een beetje kon opschieten met de les, zodat ik mijn trein kon halen…” Bingo! Eruit! Dat betekende overigens ook dat ze haar trein die middag niet ging halen…

Onterecht vindt mijn dochter. Terecht vind ik. Zelfs haar zus kon haar duidelijk uitleggen waarom de juf dit echt niet kan accepteren. “ja, maar ik vroeg gewoon….”

Vanaf het eerste lesuur klikt het niet met deze docent. Het begon al met dat ze totaal niet snapte wat de juf haar wilde duidelijk maken. De docent reageert in haar ogen snel boos en onredelijk, zegt onaardige (respectloze) dingen tegen de kinderen en ik merkte al snel….dit botert niet goed tussen de groep en de juf.

Op een dag zat er een andere docent achter in de klas. Mijn dochter witheet. Want wat bleek: “Nu kon de juf ineens wel aardig tegen ons doen!”. “Nou”, zei ze “Denk maar niet dat ik het geloof. Ze doet gewoon nep aardig. Wedden dat als er niemand in de klas zit dat ze weer heel onaardig doet tegen ons? En wij krijgen de schuld”. En ze bleek gelijk te krijgen.

Wat ik bijzonder vind om te horen is dat de groep helemaal “klaar is” met deze juf : “We hebben haar vijf kansen gegeven!” Ze lijken op dit moment niet meer bereid om haar nog een kans te geven. Ik sta dan toch even te klapperen met mijn oren: “Ze heeft echt haar kans gehad hoor mam!”.

Interessant natuurlijk voor mij als “groeps-expert”. Want ik ben ineens getuige van wat er zich aan de ander kant afspeelt. Deze groep wordt gezien als een ‘sociale groep’. Ze komen voor elkaar op, ze zijn betrokken en behulpzaam en als er iets vervelends gebeurt met iemand, dan wordt er meteen iets bedacht om die persoon op te vrolijken.

Contact en Communicatie
communicatie-11

De leerkracht is volgens de groep vanaf de allereerste les onvoorspelbaar, niet helder in haar uitleg en haar lesdoelen en dat wekt irritatie en frustratie op. Op de eerste toets scoorde bijna iedereen onvoldoende. (Gelukkig kwam er een herkansing).

Ze zegt nare dingen tegen kinderen. Als kinderen haar handschrift niet kunnen lezen “moeten ze maar een bril aanschaffen”. En als kinderen moeten stoppen met praten “moeten ze hun kop houden”. Mijn dochter is dan heel verbouwereerd: “Dat zeg je toch niet als juf???”. Er gaat een nieuwe wereld voor haar open. Dit raakt aan haar waarden en normen en kennelijk ook die van de groep.

Geen idee hoe dit gaat aflopen. Mijn hart gaat ook uit naar de juf. Wie ondersteunt haar in dit proces? Want dit gaat alleen maar moeilijker worden. Wie helpt haar bij het zoeken naar de balans tussen steunen en sturen? (“…misschien kan jij haar helpen, mam…”)

Zo zijn onze manieren

Ik bedoel hier niet jouw manieren, maar die van de groep. In elke groep bestaan regels die bepalen welk gedrag goed of fout, beleefd of onbeleefd, toegestaan of verboden, gewenst of ongewenst is. Dit zijn de onuitgesproken gedragsregels, de groepsnormen. In elke groep worden groepsnormen zichtbaar. Dit kun je observeren. Het gaat over de “zo zijn onze manieren”. Het zijn de dingen waarvan je weet “dit kan ik hier wel doen, maar dat kan ik beter laten”.

Het zijn de ongeschreven regels die met elkaar ontstaan zijn en die grotendeels het functioneren van de groep bepalen. De groepsnormen hebben een belangrijke invloed op het pedagogisch klimaat in de klas, de manier waarop er met elkaar omgegaan wordt en dus de sfeer. Normen zorgen voor een zekere stabiliteit en voorspelbaarheid van interacties. Het nadeel kan zijn dat normen de gedragsvrijheid beperken. Vooral daar waar ze als keurslijf werken.

Een onderdeel van groepsvorming is dat je de normen en waarden bespreekbaar maakt met de groep. Door de groep te helpen zich hier bewust van te worden, help je de groep ook om er bij stil te staan en het eventueel gezamenlijk bij te stellen als dit nodig is.

  1. Wat zijn de waarden en normen in jouw klas? Of in  jouw team?
  2. Worden de regels geaccepteerd of is er discussie? Wie bepaalt?
  3. Wanneer reageren kinderen uit de groep op jouw handelen?
  4. Nemen ze het op voor elkaar als ze vinden dat jij iets doet wat in hun ogen onterecht of ‘niet eerlijk’ is?
  5. Wat vindt de groep dat je “echt niet” kan maken?

Ik ben natuurlijk ontzettend benieuwd welk Inzicht dit blog jou levert! Laat een reactie achter in het commentaar veld!

 

Zorg dat je het Verschil maakt!

Als je mijn blog waardeert wil je dit artikel dan delen met jouw netwerk zodat ook collega leerkrachten, intern begeleiders kennis kunnen maken met Klasse(n)Kracht.

En wil je iets terugdoen? Zou je mij dan willen helpen mijn Facebookpagina KlassenKracht meer zichtbaar te maken door een like te geven? Voor al diegenen die dit inmiddels gedaan hebben: heel erg bedankt!

een verschillige groet,

Jelly.

2018-02-10T07:37:12+00:00

Klasse(n)Kracht!®

Sidoniastraat 16 1336ME Almere

Mobile: 06-24190128

Web: Facebook

Meest recente berichten