Zaterdagmorgen 08.30 uur. Ik ben er klaar voor. Misschien nog een beetje te vroeg. Om 10.00 uur leg ik een briefje neer: Ik ben alvast naar de Bolderweg. Zie ik je daar straks. Je hebt ochtendmensen en avondmensen. Ik ben een ochtendmens. Mijn lief niet.

Mijn doel voor vandaag: behangen van mijn nieuwe kantoorruimte. Ik heb de spullen: behangtafel gehuurd, behangrollen gekocht, behangplaksel voor vlies behang, een emmer. Check!

Uitdaging 1: Behangtafel in elkaar zetten. Ik klap de drie delen uit elkaar en staar naar de ijzeren buizen…dat moet lukken denk ik nog optimistisch. Ken je die houten strandstoeltjes? Ook dat lijkt heel simpel…

De twee linkerdelen vind ik niet lastig maar wat moet ik met die buizen in het midden? Geen idee. Manlief maar even appen; hij heeft tenslotte vroeger in de bouw gewerkt… Reageert niet. Ok dan zal ik dit varkentje zelf moeten wassen. Google; mijn hulp bij alles. Ik vind een plaatje van een behangtafel en na veel uitgeprobeerd, geduw, getrek staat de tafel.

Uitdaging 2: Behangen. Eerst naar youtube voor het: hoe behang ik een muur met vliesbehang. Na 30 seconden kom ik erachter dat ik de waterpas en de menger ben vergeten. Nou ja manlief is er toch nog niet, dus ik rij gewoon even terug naar huis (…).

Uitdaging 3: Behangen-take 2. Stap 1: het klaarmaken van de lijm. Met respect voor de verhoudingen (het staat er echt!) laat ik de lijm 15 minuten staan zodat het kan indikken. Ondertussen ga ik verder met mijn youtube filmpje. Hoe werkt behangen ook alweer.  Iets wat ik drie keer eerder in mijn leven heb gedaan, dus ik kan niet zeggen dat ik hier routine in heb opgebouwd.

Na een paar minuten: NEE…dit is niet waar… ik heb helemaal niet gedacht aan: strijkmes, cutter en een soort liniaal. Mijn neiging is om nu ontzettend boos op mezelf te worden. Mezelf uit te schelden voor van alles en nog wat…maar ik doe het niet. Ik realiseer me net op tijd dat het nu eenmaal zo in mijn hoofd werkt. Klein beetje informatie en hup aan de slag. Met het risico dat ik soms iets over het hoofd zie.

Afijn… op naar de Gamma, ik koop de resterende spullen en het feest kan eindelijk beginnen.

Uitdaging 4: Behang op de muur zien te krijgen. Ondertussen is manlief ook gearriveerd en we spreken af dat hij lijmt en knipt en ik behang. Hij is van de details, ik van de grote lijnen:). Het eerste baantje zit er op…het plakt niet lekker overal…het laat op sommige plekken los.

Uitdaging 5: Behang blijvend op de muur zien te krijgen. We klampen ons opnieuw vast aan google. Ik lees voor: de lijm zo dik inbrengen dat je je naam erin kan schrijven. Dat gaat een stuk beter. Missie geslaagd. Het blijft hangen.

Uitdaging 6: Zorgen dat de tweede baan er netjes opkomt. Dat gaat goed. Ik begin het door te krijgen. Hoor ik op de achtergrond: Zeg schat…ik lees hier dat er een patroon in het behang zit..62 cm per vlak…

Uitdaging 7: Hoe houden we het gezellig…:)

Conclusie: Waar zijn mijn beertjes van meichenbaum?????

 

Herken je dit?

Of heb je juist tijdens het lezen mij al van alles toegedicht? Echt ik verzin het niet. Als ik niet oplet, dan gaat het zo in mijn hoofd. En achteraf heb ik gewoon niet zitten opletten. Bij alles wat niet in mijn routine pakket zit val ik terug op een werkwijze waarvan ik de effectiviteit niet kan bewijzen. In mijn hoofd hangt het behang al aan de muur. Al die tussenstappen zijn details waar ik niet aan denk. Er is een idee: behang…en er is een klaar met behangen…en o ja iets met lijm.

Bovenstaande verhaal kun je natuurlijk overal op toepassen. Ik kan het met een grote grijns op mijn gezicht opschrijven, want ja zo werkt het soms in mij. This is me. Geneer je je hier dan niet voor, vraagt een stemmetje in mijn hoofd. Nee. Het is zoals het in mij werkt. Natuurlijk zou ik willen dat ik een geordend en gestructureerd brein had. Maar ik heb het niet. En ik heb ook niet meer de illusie dat dat er nog van gaat komen. En wat mij troost, ik weet dat ik in goed gezelschap vertoef. Er zijn er heel veel zoals mij! Wel vraag ik me soms af of een pilletje iets voor mij zou kunnen betekenen…

 

Verdiepende kennismaking 

Aan welke kinderen (of collega’s) doet dit je denken in jouw klas? Heb jij de leerstijlen van jouw leerlingen in beeld? Voer een gesprek over leerstijlen (zie blz. 164 boek KLassenKracht). Welke verhalen en voorbeelden zijn er. Welke kinderen staan al bij de knutseltafel terwijl je nog bezig bent met de instructie? Wedden dat ze al een idee hebben? En welke kinderen blijven nog zitten denken na je instructie? Zij zijn nog aan het denken. Hoe kom je dit tegen bij het samenwerken en het samenspelen?

  1. Besteed een les aan de leerstijlen van Kolb. Vertel erover. De denker, de dromer, de doener en de beslisser. Wat zijn de kenmerken? Wat herken je hierin van jezelf?
  2. Hoe herken je dit bij elkaar? Zoek voorbeelden.
  3. Maak een: dit ben ik ook muur waar kinderen een poster maken over zichzelf en hun stijl van leren met voorbeelden ervan. Wat heeft je voorkeur? En wat herken je nog meer?
  4. Wat gebeurt er als een dromer en een doener samenwerken? Wat zou kunnen helpen om deze samenwerking goed te laten verlopen?

 

De eerste 8 weken zitten er op.” to feel of influence is to feel of value”. In de komende weken gaat het erom om hier invulling aan te geven. Hoe zorg je er voor dat iedereen van waarde is, dat iedereen erbij hoort en het gevoel heeft dat zijn of haar mening er toe doet.

Wil je concreet aan de slag met ‘Hoe hoor ik Erbij’? klik dan hier.

Een verschillige groet,

Jelly.

 

 

2018-10-28T14:41:12+00:00

Leave A Comment

Klasse(n)Kracht!®

Sidoniastraat 16 1336ME Almere

Mobile: 06-24190128

Web: Facebook

Meest recente berichten