autismeStel je hebt een leerling in je klas met een zorgarrangement. Maar je begrijpt eigenlijk niet veel van deze leerling en zijn gedrag. Zo gaat deze leerling niet aan het werk, terwijl je wel zegt ‘ga aan het werk’. Loopt in de pauze steeds hetzelfde parcours, zichzelf daarbij verhalen vertellend. Gaat niet naar binnen als de andere kinderen dat wel doen. Kortom je begrijpt er eigenlijk niets van. En de klas snapt er ook niet veel van dus die laten hem, net als jij, maar met rust…

Een kind met autisme

Een kind met autisme vraagt een andere begeleiding van ons dan kinderen zonder autisme. Je moet in de huid kunnen kruipen van elke leerling met ASS, want niet elke leerling met ASS is hetzelfde dus dat vraagt keer op keer een opnieuw inleven. Kun je het denken van een kind met autisme begrijpen. Kun je het gedrag van een leerling dat voortkomt uit rechtlijnig denken voorspellen? Kun je enigszins begrijpen hoe het is om de wereld gefragmenteerd waar te nemen?

Ik herinner me een lezing van professor Ina van Berckelaar-Onnes, zij vertelde dat zij in haar spreekkamer een hamer en een paar spijkers had liggen. Een hoogintelligente autist kwam voor begeleiding bij haar en terwijl ze de spullen wilde opruimen zei hij: “Zal ik je vertellen wat ik zie?”  ” Ik zie een bruin lang ding en een donkergrijs dik en smal ding en kleine grijze dingetjes. Ik zie dat het bruin en donkergrijs aan elkaar vast zitten. Ik weet dat dit een hamer is en dat zijn dan spijkers. Ik denk dat jij iets wilt gaan ophangen.” (betekenisverlening). Deze verwerking gebeurt stap voor stap en verloopt razendsnel. Dit gebeurt overigens elke keer weer opnieuw. Betekenis verlenen gaat altijd stapsgewijs. Waar wij in een oogopslag de samenhang zien is dat voor deze kinderen niet zo.

Fragmentarische waarneming

Stel je voor dat je om je heen kijkt en je ziet alles in losse stukjes. En dat je eerst moet puzzelen om te begrijpen wat iets betekent. Hoe vermoeiend is dit? Het verwerken van indrukken kost dan veel tijd. En op het moment dat een kind niet meer in staat is om de veelheid aan puzzelstukjes te verwerken kan hij ontploffen. Daar begrijpen wij helemaal niets van, omdat wij dat proces niet kunnen volgen. Dus hoe drukker het om de leerling heen is hoe meer puzzelstukjes er binnen komen, hoe meer puzzels er gelegd moeten worden en hoe groter de kans dat er stukjes verkeerd worden gelegd.

Dus wat voor ons logisch is: er gaat een bel….je loopt naar de deur…doet de deur open….is dat voor een leering met autisme niet. Er gaat een bel. Punt.

Als je geen kennis hebt van autisme dan snap je hier niks van. Dat geldt ook voor medeleerlingen. Daarom is het belangrijk om zowel collega’s, ouders, leerlingen hierover te informeren. Help leerlingen in de klas te begrijpen hoe een leerling met ASS informatie verwerkt. Als leerlingen (en ouders) dit begrijpen wordt het makkelijker om er op terug te komen als ze er iets uitflappen maar help je leerlingen ook om begrip te ontwikkelen voor het anders zijn.

gmd5_gedragsproblemenindeklas

 

Colette de Bruin heeft een mooi boek geschreven met de titel ‘Geef me de 5’. Het boek geeft duidelijke handvaten om de wereld duidelijk en voorspelbaar te maken voor leerlingen met autisme aan de hand van 5 begrippen:

  • WAT is mijn taak
  • HOE voer ik hem uit
  • WAAR vindt het plaats
  • WANNEER moet ik het doen
  • WIE is erbij betrokken

 

https://www.leraar24.nl/video/5755#tab=0

In haar boek staan mooie voorbeelden van situaties beschreven. Ik citeer er eentje:

Rianne (11), PDD-NOS, is met haar ouders en zusje op verjaarsvisite bij haar tante. De tafel is keurig gedekt, er staat koffie met gebak klaar. rianne loopt langs de tafel naar haar zusje en raakt daarbij met haar hand een kopje koffie, dat omvalt. Verschillende mensen zeggen er iets van, maar Rianne heeft geen idee wat zij te maken heeft met de omgevallen koffie. Ze geeft haar zusje de schuld. In de ogen van de visite is het raar dat een elfjarig meisje een ander – die niet eens in de buurt staat – de schuld geeft. Zij vertelt haar: ‘jij weet niet dat je dat kopje om gooide, maar jouw hand deeed dat toen je er langs liep. Zeg maar even sorry,’ Rianne zegt netjes ‘Sorry’ waarop de visite er verder geen aandacht aan besteedt.

Herken je dit vanuit je onderwijspraktijk?  Heb jij een voorbeeld of een vraag over hoe een leerling met ASS informatie verwerkt? Laat het hieronder in het commentaarveld achter!

Heb je een mooi verhaal? Mail dit dan naar jelly.bijlsma@jbct.nl.

Een verschillige groet vanaf het wonderschone Schiermonnikoog!

Jelly

 

 

 

 

2018-02-10T07:37:09+00:00

4 Comments

  1. Marianne maart 16, 2015 at 11:31 - Reply

    Hoi Jelly,
    Ik ben blij met jouw blog. Laatste weken vallen de berichten die jij post samen met wat er bij ons in de groep actueel is. Dat geeft stof tot nadenken en inspiratie. Dank je!

    • Jelly Bijlsma
      Jelly Bijlsma maart 16, 2015 at 20:02 - Reply

      Hoi Marianne,
      Dank je wel voor je reactie. Fijn om te horen! Dit is precies de reden waarom ik het doe. Ik doe niets liever dan inspireren en geinspireerd te worden. Je maakt me wel nieuwsgierig naar wat er bij jullie in de groep speelt!
      Hartelijke groet Jelly

  2. linda maart 22, 2015 at 23:09 - Reply

    Hallo Jelly,
    Ik lees al een tijdje je blogs. Leuk, leerzaam en inspirerend. Ik geef les op een reguliere basisschool en heb een zogenaamde Gis groep. Dat is een groep in school met leerlingen die allemaal een zml indicatie hebben en vaak nog bijkomende stoornissen. Veel van die kinderen hebben ook klassiek autisme of een vorm van autisme.
    Ik heb leuke succesverhalen over bijv., een jongen die op 8 jarige leeftijd bij ons in de groep kwam en niet sprak of kon lezen of schrijven. We kwamen erachter dat hij hamstertaal sprak en na 3 jaar stond hij een spreekbeurt met PowerPoint te houden. Of over een meisje dat ook ASS had en zml indicatie. Zij kende alle letters maar kon maar niet synthetiseren. Zij wilde schrijfster worden maar kwam niet tot lezen. We hebben gezocht naar een andere wijze van lezen en nu staan er twee boeken van haar in onze bibliotheek. Juweeltjes in mijn onderwijs carrière. Het mooie is dat de integratie in de reguliere groepen ertoe hebben bijgedragen m dit te bereiken. Voor mij de ultieme vorm van passend onderwijs Helaas heeft het management van Passend onderwijs die de gelden beheren besloten om onze groep op te heffen. De kinderen moeten allemaal terug naar SO. Dit is zeer tegen de wil van ouders maar dat schijnt niet veel indruk te maken. In ieder geval bedankt voor je blog, lees het altijd met veel plezier.
    groet van Linda

    • Jelly Bijlsma
      Jelly Bijlsma maart 23, 2015 at 07:10 - Reply

      Hoi Linda,
      Dank je wel voor je compliment! En dank je wel voor je prachtige verhaal. Dit is waar verschillig onderwijs over gaat! Prachtig! Ik ben benieuwd naar de schrijfster. Leuk om daar eens een blog aan te wijden. En wat jammer dat het management heeft besloten dat deze groep wordt opgeheven terwijl jullie zulke mooie ervaringen hebben. Dit is toch precies waar Passend Onderwijs over zou moeten gaan? Ik ben benieuwd naar de manier waarop juist de integratie in de reguliere groepen hier een bijdrage aan hebben geleverd. Ik zoek je op! 🙂
      Hartelijke groet,
      Jelly

Leave A Comment

Klasse(n)Kracht!®

Sidoniastraat 16 1336ME Almere

Mobile: 06-24190128

Web: Facebook

Meest recente berichten