overvolle klas

 

Vrijdagavond zaten wij met vrienden, onder het genot van een heerlijk hapje en een drankje, te genieten van een van die zeldzame avonden die Nederland kent, waardoor je eigenlijk de hele nacht buiten kunt zitten. Mijn vriendin verzorgt VVE trainingen voor kinderdagverblijven en peuterspeelzalen en zij vertelde dat zij observaties had gedaan in groepen 1,2 en 3 van de basisschool. Ze was verbaasd over het aantal kinderen dat zich in de klas bevond. Zij vertelde mij dat in de peuterspeelzaal strenge regels bestaan over het aantal pedagogisch medewerkers ten opzichte van het aantal kinderen en de leeftijd van de kinderen:

 

  • één pedagogisch medewerker per vier aanwezige kinderen tot 1 jaar;
  •  één pedagogisch medewerker per vijf aanwezige kinderen van 1 tot 2 jaar;
  • één pedagogisch medewerker per zes aanwezige kinderen van 2 tot 3 jaar;
  • één pedagogisch medewerker per acht aanwezige kinderen van 3 tot 4 jaar;

 

Dus; een kind van 3 jaar en 11 maanden zit in een groep van maximaal 16 kinderen die wordt begeleid door twee pedagogisch medewerkers. Gaat dit kind één maandje later naar de basisschool dan kan het terechtkomen in een groep van 28 leerlingen met één leerkracht. Hmm, dit vind ik toch wel een beetje grote overgang als ik heel eerlijk ben. Kan iemand mij alsjeblieft uitleggen welke visie hier achter zit?

Behalve dus dat de kinderen in een (onnavolgbaar) begeleidings coëfficiënt worden uitgedrukt, vertelde mijn vriendin dat het tegenwoordig ook hip is om ze in vierkante meters weg te schrijven. Een soort ‘ Stichting Wakker Kind’ dat waakt over de minimale vierkante ophokmeters binnen het Basisonderwijs. Ik had hier nog nooit van gehoord…

Toen ik net als startend leerkracht begon, gaf ik les aan kleuters in Amsterdam-Oost. In de loop van het jaar kwamen er steeds meer kinderen bij. Ik telde op een gegeven moment 32 kinderen. Niet in zo’n statig mooi, oud en hoog Amsterdams gebouw, maar ik gaf les in een ‘moderne’ nieuwbouwschool. Volgens mij was dit gebouw toen al ingericht op de huidige situatie: vergrijzing en krimp..

32 kinderen…; ik zie het nog voor me. Er ontstonden gedurende het schooljaar steeds meer kleine ruzietjes onderling en je zag gewoon dat kinderen te weinig ruimte hadden om zich lekker te kunnen voelen. Ik besprak dit met de directeur en legde hem voor dat als je verhoudingsgewijs ratten op dezelfde oppervlakte zou plaatsen, de ratten elkaar zouden opvreten. Ondanks dat groeiden we door, van 33 naar 34 leerlingen.

Ideologisch als ik ben, kon en wilde ik me hier niet aan verbinden, naast de overlopende klas was ook de maat vol; ik nam ontslag.

Had ik toen maar geweten wat ik nu weet (of was dat er 30 jaar geleden nog niet?). Ik geloof dat ik in hoogsteigen persoon elke ruimte had opgemeten om aan te tonen dat dit niet verantwoord was. Kinderen hebben, net als volwassenen, ruimte nodig om zich te ontwikkelen.

Weet jij hoeveel vierkante meter er voor kinderen beschikbaar moet zijn? Ik heb het gegoogled.

In het basisonderwijs geldt het minimale bruto vloeroppervlakte van 3,5 m² per leerling (inclusief gangen, trappen en wc’s. Dat laatste snap ik heel goed want er zijn altijd een aantal kinderen die veel tijd doorbrengen op het toilet! De gangen snappen ik weer niet want die mogen op last van de brandweer niet gebruikt worden.

O en even verder lees ik: Leerlingen die lwoo (leerweg ondersteunend onderwijs)volgen, hebben recht op meer vloeroppervlak dan andere leerlingen in het voortgezet onderwijs. In klas 1 en 2 krijgen zij 0,7 m² extra. In klas 3 en 4 krijgen zij 1,2 m² extra. Ik ben benieuwd welke redenering daar achter zit. Hoe zit dat eigenlijk met leerlingen die een stoornis hebben? Leerlingen met ADHD-kunnen vaak ook wel wat extra ruimte gebruiken, net als kinderen met een autistische stoornis. Heeft passend onderwijs eigenlijk ook gedacht aan passende m²?

Je zou bijna denken dat het komkommertijd is 🙂

Mensen vragen mij regelmatig hoe het mij lukt om elke week weer een blog te schrijven….nou zo dus… er is altijd wel iets wat me opvalt, waar ik me een vraag over stel of waar iemand mij een vraag over stelt waardoor ik denk ‘dat is misschien wel leuk voor een blog’. Ik had deze week al 3 onderwerpen in mijn hoofd, maar deze ligt zo buiten mijn comfortzone dat ik het niet kon laten! En in het kader van groepsvorming niet onbelangrijk. Ik ben van mening dat kinderen, net als volwassenen, een zekere ruimte om zich heen nodig hebben om zich prettig te voelen. Kijk eens met die ogen naar jouw klas. Hoe kun je maximale ruimte of werkplekken creëren met behoud van maximale ruimte?

Geniet van het zomerse weer!

Voor alle Noord scholen: Ik wens jullie een mooie laatste week toe, en een heerlijke vakantie!

Voor Midden en Zuid: geniet van de fase van afscheid,  en zoek de ruimte op!

PS. Als je mijn blog waardeert wil je dit artikel dan delen met jouw netwerk via de Facebook, Twitter en/of LinkedIn knoppen, zodat ook collega leerkrachten, intern begeleiders, directeuren kennis kunnen maken met Klasse(n)Kracht!

Mocht je nog niet in het bezit zijn van het gratis e-book, klik dan op: Aan de slag met Groepsvorming! 108 werkvormen om van een klas een TOP-groep te maken!

 

Fijne week!

Een verschillige groet,

Jelly