VuurwerkNL_400x400Mijn dochter komt beneden. Een diepe zucht… Ik vraag haar ‘Wat nou…?’ Ze zegt…’Zon…geen sneeuw…’ Vorig jaar schreef ik nog dat het buiten sneeuwde en hadden we spijt dat we niet de auto ingestapt waren naar Brabant omdat het daar echt winter was. Dit jaar blijft het maar als herfst aanvoelen.

Maar… sinds gisteren voel ik het einde van het jaar naderen. De top 2000 helpt me daarbij. Op de achtergrond hoor ik nummer 129: Frank Boeijen met zijn weergaloze ‘Zeg Me Dat Het Niet Zo Is’. Al die mooie (en minder mooie) muziekherinneringen, de muziekverhalen, een ritueel om het oude af te sluiten en de belofte van een (nog) maagdelijk schoon, nieuw jaar.

Wat zijn jouw mooiste momenten geweest in 2015?

Met wie was je?

Welke momenten hebben jou het meeste geraakt?

Wat gebeurde er?

Van welke momenten heb je het meest geleerd over jezelf?

Mijn mooiste moment dit jaar (het zal je niet verbazen)was het moment dat ik het proefexemplaar van mijn boek Klasse(n)Kracht: met RESPECT voor de Klas in mijn handen had. Dick, mijn lief, was bij me. Op dat moment stroomden de tranen over mijn wangen, alle ervaringen zowel van mij als kind en (jong)volwassen, maar ook de pijn van mij als moeder om getuige te zijn van een dochter die buitengesloten werd, alle ontmoetingen met leerkrachten en hun prachtige klassen en alle gelezen boeken. De trots dat het me gelukt was dit alles in een ‘professionele, inzichtelijke, grondige en verhelderende wijze’ zoals ik in een recensie las in het blad Kinderwijz, op te schrijven. En ik kan niet in woorden uitdrukken hoe blij ik word van de reacties die via de mail of de app krijg. Het stimuleert me en het geeft me het vertrouwen dat sociale veiligheid meer is dan het invoeren van een al dan niet erkend anti-pestprogramma of sociale vaardigheidstraining. Groepsvorming (en teamvorming) is veel meer dan dat.

Wat is eigenlijk mijn bedoeling?

En in het terugkijken…geen dam tot damloop gedaan…blessures maken dat ik al een half jaar niet heb kunnen hardlopen…ga ik ook vooruitblikken. Wat is ook alweer mijn visie en missie en welke doelstellingen stel ik mij zowel persoonlijk als zakelijk?

Ik moet denken aan het boek van Wouter Hart ‘Verdraaide Organisaties’. Dit boek laat mij regelmatig stil staan bij de vraag of ik nog handel in overeenstemming met ‘de Bedoeling’. De Bedoeling is mijn vertrekpunt, mijn visie, mijn principes, zowel persoonlijk als zakelijk, waarmee ik me met hart en ziel verbind. Weet jij wat jouw Bedoeling is? Persoonlijk en Zakelijk?  Door de Bedoeling scherp op je netvlies te hebben kun je elkaar ook de vraag stellen: Wat doen we wel? En wat doen we niet? Waar is het mij/ons eigenlijk om te doen? Als onze bedoeling is ‘een bijdrage te leveren aan de ontwikkeling van ieders unieke talenten en kwaliteiten’, klopt het dan nog wat we doen? Een mooie vraag voor bij de:

 

oliebollenOliebollen
OK! Tijd voor een andere bedoeling: een gezellige oudejaarsdag/avond organiseren. Een van de ingrediënten hiervoor: glutenvrije oliebollen bakken. Met mijn dochter vuurwerk halen en vooral lekkere hapjes voor straks. Geen diepzinnigheden maar waarschijnlijk wat spelletjes, TOP 2000 en languit met z’n allen op de bank ‘Ik hou van Holland’ kijken met een schaal oliebollen binnen handbereik.

 

Ik wens jou en je dierbaren een heel gelukkig, gezond

                                   en Verschillig 2016!

 

                                                      Jelly.