kinderkwaliteitenHet lijkt er op dat Onderwijs Nederland zich ‘ineens’ weer druk maakt over ongelijke kansen in het onderwijs. Ook al hebben leerlingen eenzelfde schooladvies dan blijkt in de praktijk dat kinderen van ouders met hoogopgeleide ouders hoger instromen dan leerlingen met laagopgeleide ouders.  Ik vraag me af: is er ooit een tijdperk geweest waarin het tegendeel waar was? Ik weet niet beter dan dat we proberen om gelijke onderwijskansen te bieden, maar dat we elke keer opnieuw concluderen  dat kinderen uit gezinnen met hoog opgeleide ouders zo ongeveer al een jaar voorsprong hebben als ze naar groep 1 gaan in vergelijking met kinderen van ouders met laag opgeleide ouders.

Ik ben afkomstig uit een gezin met laag opgeleide ouders. Mijn vader had een oudere broer die mocht leren, en hij daarom niet. En dus stond hij vanaf zijn 13e lange dagen te maken als boerenknecht. Mijn vader was daar overigens zeer gelukkig mee want hij hield enorm van het boerenbedrijf. Misschien dat als hij de kans had gehad , hij zelf graag een boerenbedrijf had willen hebben, dat zou kunnen.

Ik kan me geen verhaaltjes herinneren bij het naar bed gaan en ja ik heb me altijd ‘anders’ en ‘dom’ gevoeld in vergelijking met kinderen uit wat we noemen ‘gegoede’ milieus. Mijn thuistaal was Fries, dus mijn  Nederlandse woordenschat was ook niet je van het. Ik herinner me nog mijn eerste rapport van de eerste klas. Een heel rijtje zessen stond er op. En voor gedrag en vlijt (echt waar) had ik een 7 of een 8 dat weet ik dan niet meer precies.

Umberto Tan vertelde van de week dat zijn moeder ook geen tijd had voor verhaaltjes. Als alleenstaande moeder moest zij hard werken om de eindjes aan elkaar te knopen. En zo zijn er vast nog vele voorbeelden. Ik herinner me ook leraren die volgens mij last hadden van het Pygmalion Effect… omdat ik niet altijd alles begreep (lage woordenschat) vroegen sommige docenten zich wel eens af wat ik op hun school deed. Nou ja ik had een doel en doorzettingsvermogen dus ik stoomde gewoon door, bleef hier en daar zitten, maar ging stug door.

Met huiswerk kon ik niet bij mijn ouders terecht. Geld voor bijles was er einsteinniet, ook kan ik me niet herinneren dat dat er in mijn middelbare schooltijd was. Dus ook al had ik een VWO advies, mijn vader vond de huishoudschool meer dan genoeg, ook handig want als huisvrouw had je toch niets anders nodig.  Mijn lief vindt dit overigens wel jammer dat ik die niet gedaan heb, want mijn kookkunsten zijn niet hoogstaand zullen we maar zeggen.

Via een omweg heb ik gewoon de dingen gedaan die ik graag wilde doen. HAVO, P.A. (nu PABO) en daarna Orthopedagogiek gestudeerd. Ik had een paar omzwervingen nodig om er achter te komen wat ik werkelijk wilde. Dat zie je overigens nog steeds.

Eerlijk gezegd word ik er een beetje moe van. We knijpen eerst het onderwijs af en uit, beperken het tot rekenen, taal en lezen, gooien gym en alle creatieve vakken, inclusief de vakmensen, eruit, bedenken een toets systeem die alleen aansluit bij een bepaalde leerstijl en zijn verbaasd dat veel kinderen ergens onderweg afhaken. Waarmee we eigenlijk de boodschap afgeven dat bepaalde vakken, lees kennis, meer gewaardeerd wordt dan andere, lees ambachten, vakken.

Waarom maken we van de basisschool niet een brede opleiding. ’s morgens de cognitieve vakken en ’s middags de creatieve vakken. Leer ze timmeren, ontwerpen, dansen, muziek maken, schilderen, tekenen etc. Laat kinderen zien dat er vele talenten zijn en laat ze ervaren dat dat allemaal op eenzelfde manier gewaardeerd wordt. Laten we zorgen dat een VMBO opleiding net zo waardevol is als een HAVO of een VWO. Dat het gaat om een brede ontwikkeling zodat je de kans krijgt om je talenten te ontdekken.

We zijn allemaal ergens opvallend goed in. Het is meer dan de moeite waard om te ontdekken wat je talent is en hoe je het geleidelijk kunt ontplooien. Allereerst voor jezelf. Iets doen vanuit je talent geeft voldoening. Je gevoel van eigenwaarde groeit ervan. Je raakt minder afhankelijk van wat anderen van je vinden. Je talent wil zich eindeloos verbeteren. Het is een onuitputtelijke bron.

Ik zit soms in klassen en ik kan er echt verdrietig van worden. Jonge kinderen die uren achtereen op een stoeltje moeten zitten om ‘belangrijke’ dingen te leren. In de bovenbouw zie je de verveling er soms vanaf druipen en ondertussen werken leerkrachten zich het apenlazer om al die kinderen aan het werk te houden. Ik weet het niet maar volgens mij moeten we concluderen dat we ergens een verkeerde afslag hebben genomen. Laten we met elkaar in gesprek gaan over hoe het onderwijs voor iedereen zinvol en aantrekkelijk te maken.

Laten we kiezen voor een breed aanbod, laten we met elkaar op zoek gaan naar talenten en talentontwikkeling. Waarbij ik er van uitga dat elk kind een talent heeft, iets waar hij of zij graag mee bezig is, en de intrinsieke motivatie heeft om er beter in te worden. Laten we de keuze maken om onderwijs aan te laten sluiten bij talentontwikkeling. Dat dat bepalend is voor een schoolkeuze. Laten we onderwijs weer zinvol maken! Laten we gaan sprankelen, borrelen en bruisen!

Zorg dat je het verschil maakt!

Wie mooie voorbeelden kent: deel ze alsjeblieft hieronder met ons. Laten we inspireren!

 

2018-02-10T07:37:04+00:00

Leave A Comment

Klasse(n)Kracht!®

Sidoniastraat 16 1336ME Almere

Mobile: 06-24190128

Web: Facebook

Meest recente berichten