Het is een dag voor de vakantie. De auto is ingepakt. Tassen tussen de kinderen in zodat de rakkers uit elkaars vaarwater blijven en er genoeg ruimte overblijft voor de mand van Droef. “Pap!” roept de jongste. “Patrick doet raar!”. Pap kijkt over de schouders van zijn zoon en ziet het ook. De achterblijvers doen weer eens moeilijk. Waarschijnlijk voelen ze dat er iets staat te gebeuren…

“Mam!” roept de jongste nog een keer. “Patrick doet raar”. En ook Mam gevolgd door de oudste zoon voegen zich bij het tweetal en kijken naar Patrick. Ze kijken elkaar aan, ze kijken naar Patrick. De jongste wijst en ze zien allemaal hetzelfde. “Ja, dat doet hij anders nooit”.

Zwemblaasproblemen 

Patrick doet een soort zijwaartse rugslag. Bezorgd kijken ze elkaar aan en al snel besluiten ze om de dierenarts te bellen. Aan het einde van de middag gaat het hele gezin met Patrick, zijwaarts rug crawlend in een aparte bak, naar de afspraak. De dierenarts geeft aan dat goudvissen niet zijn specialisatie is en na een telefoontje worden zij doorverwezen naar de goudvis specialist in Nunspeet, een half uurtje verder op.

Daar aangekomen wordt Patrick aandachtig bekeken, er wordt gehumd en ge-aha ‘t, de anamnese is dat er iets schort aan Patricks zwemblaas. “De zwemblaas”,  legt de dierenarts gretig uit “geeft het drijfvermogen aan een vis, het is gevuld met gas. Dit gas zorgt ervoor dat de vis op de gewenste diepte zich kan voortbewegen zonder veel energie te verbruiken. Door aanpassing in het volume van de zwemblaas kan de vis stijgen en dalen. Wanneer er nu een probleem is met de zwemblaas, verandert het drijfvermogen van de vis in negatieve zin en zal hij afhankelijk van het te veel of het te weinig gas zinken of naar boven drijven en dan ook vaak scheef drijven”. Oorzaken van zwemblaasproblemen zijn een tumor of een ontsteking. De diagnose kan gesteld worden met een röntgenfoto…(ik verzin het niet…)

Advies: Water therapie en een recept; 1x daags voeren met verse Tubifex, antibioticadruppels voor het water en gedroogde paarse zeewiervlokken. Bij het betalen van het consult valt Patrick gelukkig onder het knaagdieren-tarief en €48,95 later gaan zij op zoek naar een goed geoutilleerde dierenspeciaalzaak.

Alles zit mee en met de juiste voeding, €23,45 en een handleiding voor de buurvrouw omtrent de zorg van deze Patrick verlaat het gezin met een gerust gesteld gemoed Nederland.

Ik hoorde dit verhaal en ik moet je eerlijk zeggen, als dochter van een boerenknecht, wist ik niet wat ik hoorde. Wij lagen echt krom van het lachen, mede door de smeuïge wijze waarop manlief dit verhaal vertelde. Het zal aan mij liggen, noem mij een dierenbeul, maar als dit is wat we doen met goudvissen, hoe doen we dat dan met onze kinderen?

Helikopter-ouders

Even google. En ja hoor, hoe kon ik het vergeten zijn. Bovenstaande zien we soms ook terug bij ouders, het zijn de door vele leerkrachten ‘gevreesde’ helikopterouders. ‘Een helikopter-ouder is een ouder die zich overmatig bemoeit met het leven van zijn of haar kind. De ouder hangt als een ‘helikopter’ steeds boven het kind in de lucht om te kijken of alles wel goed gaat en om waar nodig obstakels weg te nemen en beslissingen voor het kind te nemen. Een andere term die wel voor dit soort overbeschermend ouderschap gebruikt wordt, is sneeuwpleegouderschap of curling ouders.  De ouders rijden steeds als een soort sneeuwschuiver voor het kind uit om zo te zorgen dat het maar niet uitglijdt en een zo gemakkelijk mogelijk pad voor zich heeft’ (bron iternet).

Dat overbeschermend ouderschap negatief uitpakt (artikel overbescherming) is, kort gezegd, gebaseerd op de gedachte dat overbeschermende ouders hun kinderen de mogelijkheid ontnemen om zelf te leren omgaan met tegenslagen en obstakels in het leven. Doordat deze ouders het kind voortdurend monitoren en voor hen het pad proberen te effenen, leren deze kinderen niet om zelf een pad te ontwikkelen, problemen op te lossen en obstakels te overwinnen. (voor de duidelijkheid…ik behoor tot de doelgroep…).

Curling-Leerkrachten

En hoe zit het eigenlijk met overbeschermende leerkrachten en/of directeuren? Laten die ook curling gedrag zien? Waar gedragen scholen zich als sneeuwschuiver? Waar laat de directeur zich te veel beïnvloeden door de ouders en wordt mede sneeuwschuiver?  Of  wat te denken van de regel op school dat uitnodigingen niet meer uitgedeeld mogen worden in de klas of schoolplein, omdat niet-uitgenodigde kinderen niet teleurgesteld mogen worden? Of de regel dat je bij het klassen rond gaan één kind zelf mag kiezen om mee de klassen rond te gaan en dat de andere door de leerkracht wordt gekozen. Dit ook om teleurstelling bij het-kind-dat-anders-niet-vaak-gekozen wordt te voorkomen. Alsof een niet-gekozen leerling niet weet dat anderen wel en hij niet op het feestje is uitgenodigd.

Wel of niet gekozen worden verdwijnt dan in het onderwaterprogramma van de groep. Een deel van de groep weet er wel van en een deel van de groep weet er niet van. Ik denk dat het alternatief is dat dit soort dilemma’s besproken kunnen worden in de groep. Het is juist een kans om met elkaar te onderzoeken hoe het voelt om vaak, veel of niet gekozen te worden. En hoe daar als groep mee om te gaan. Het signaleren en (neutraal) bespreekbaar maken van deze interactiepatronen helpt een groep om inclusief te leren denken.

Missie

Er van uitgaande dat een klas (en school) een missie heeft, dat meestal gaat over het samen fijn hebben, is dit juist een prachtige aangelegenheid om dit als onderwerp met elkaar te bespreken en vervolgens met elkaar te bedenken hoe hier mee om te gaan. In plaats van de obstakels weg te nemen, gaan we de obstakels en tegenslagen met elkaar onderzoeken en leren we ook op school ermee om te gaan. (In termen van Patrick: laten we ervoor zorgen dat we geen zwemblaas problemen ontwikkelen want daar gaan we vooral heel vreemd van zwemmen:).

Hoe het afliep met Patrick? Drie dagen later belandt Patrick alsnog in het gft-gedeelte van de Kliko. De familie zal dit pas na de vakantie van de buurvrouw te horen krijgen om te voorkomen dat zij niet halsoverkop huiswaarts gaan…

Met een verschillige groet,

Jelly

ps Ik ben ontzettend benieuwd of je als leerkracht of als begeleider dit curling gedrag herkent? Ik ben echt heel nieuwsgierig naar de voorbeelden. Zou je die in het commentaarveld hieronder willen opschrijven? Alvast ontzettend bedankt!

bronnen

https://nl.linkedin.com/pulse/curling-leerkrachten-bestaan-die-ook-esther-monfils

www.progrssiegerichtwerken.nl

www.orthoconsult.nl